Η σημερινή Παγκόσμια ημέρα περιβάλλοντος σημαδεύεται από την εντεινόμενη καταστροφή του, καθώς κλιμακώνονται οι πόλεμοι σε μία σειρά μέτωπα σε όλον τον κόσμο, στην Ουκρανία, αλλά και με τη συνεχιζόμενη γενοκτονία του Παλαιστινιακού λαού από το κράτος – δολοφόνο του Ισραήλ.
Ο πόλεμοι αυτοί που γίνονται για τα συμφέροντα των λίγων, αφήνουν πίσω τους εκατόμβες νεκρών και ανυπολόγιστες συνέπειες στο περιβάλλον, όχι μόνο στις περιοχές που εκδηλώνονται συγκρούσεις, αλλά και στις γειτονικές, εν τέλει σε ολόκληρο τον πλανήτη.
Φυσικοί πόροι λεηλατούνται, ο αέρας ρυπαίνεται ακόμη περισσότερο, τα εδάφη και ο υδροφόρος ορίζοντας μολύνονται από τους βομβαρδισμούς, δάση καταστρέφονται, επιφέροντας γενικευμένη περιβαλλοντική υποβάθμιση και καταστροφή.
Οι ίδιοι που ευθύνονται για την καταστροφή του περιβάλλοντος και το αξιοποιούν ως πεδίο κερδοφορίας, ταυτόχρονα χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για την προστασία του. Αξιοποιώντας εύηχες λεξούλες όπως «πράσινη μετάβαση» και «ανθεκτικότητα» οι “πράσινοι επενδυτές” επιδοτούνται με δισεκατομμύρια ευρώ, λεηλατώντας τον φυσικό πλούτο με σοβαρό περιβαλλοντικό αποτύπωμα, με γενίκευση της εμπορευματοποίησης της γης.
Ταυτόχρονα προωθούνται σχεδιασμοί που στοχεύουν σε κρατικούς μηχανισμούς ικανούς να στηρίξουν στρατιωτικές επιχειρήσεις και γεωπολιτικές παρεμβάσεις!
Η εξειδίκευση στην Ελλάδα της Στρατηγικής, της “Ευρωπαϊκής Πράσινης Συμφωνίας και Πράσινης Ανάπτυξης” φέρει την υπογραφή της κυβέρνηση της ΝΔ, όπως και των προηγούμενων του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΑΣΟΚ, που στην πράξη υλοποιούν την ίδια πολιτική.
Προωθείται η “ατομική ευθύνη” και φορτώνεται το οικονομικό κόστος για την πυροπροστασία στις πλάτες των λαϊκών νοικοκυριών, οι δήμοι στενάζουν από την πενιχρή χρηματοδότηση και το ελάχιστο προσωπικό, ενώ η παντελής έλλειψη κεντρικού σχεδιασμού από το κράτος σε επίπεδο πρόληψης και καταστολής των πυρκαγιών δημιουργεί τεράστιους κινδύνους.
Οι συνέπειες αυτής της πολιτικής έχει οδηγήσει σε σοβαρούς κινδύνους και τον Υμηττό, έναν από τους τελευταίους πνεύμονες πρασίνου στην Αττική. Οι κίνδυνοι αυτοί είναι εμφανείς από τις καταπατήσεις εκτάσεων από ιδιωτικά συμφέροντα, από την έλλειψη διαχείρισης του δάσους, λόγω υποστελέχωσης των δασικών υπηρεσιών, από την εύφλεκτη ύλη που είναι συσσωρευμένη. Ως Δημοτική Αρχή αναλάβαμε πρωτοβουλίες μαζί με τους κατοίκους της περιοχής για το σοβαρό φαινόμενο των εκτεταμένων ξηράνσεων που υπάρχουν σήμερα στον ορεινό όγκο.
Η επίκληση λοιπόν της λεγόμενης κλιματικής αλλαγής ή ”κλιματικής κρίσης”, που δεν είναι νέο φαινόμενο, ως βασικού παράγοντα της επιδείνωσης της κατάστασης, είναι τουλάχιστον υποκριτική.
Δυναμώνουμε τον αγώνα στοχεύοντας τους πραγματικούς υπαίτιους, εκείνους που δημιουργούν τους πολέμους, που καταστρέφουν το περιβάλλον και μετά κάνουν εμπόριο την “προστασία του”.
Η Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος δεν είναι ημέρα “γιορτής”, αλλά μπορεί να αποτελέσει αφορμή για μεγαλύτερο προβληματισμό, για τη συνέχιση και κλιμάκωση του αγώνα.
