«Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας σε κάθε γυναίκα που έρχεται αντιμέτωπη με την πολύμορφη βία στην εργασία, στην οικογένεια, στη σχέση, στους χώρους μόρφωσης, άθλησης, πολιτισμού.
Ιδιαίτερα εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στις γυναίκες που βιώνουν τις πολύμορφες συνέπειες των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων και ανταγωνισμών, στις γυναίκες της Παλαιστίνης, της Ουκρανίας, στα θύματα των 56 ενεργών πολεμικών μετώπων σε ολόκληρο τον κόσμο.
Τα αποκρουστικά φαινόμενα της σεξουαλικής βίας, της παρενόχλησης, του βιασμού, όπως και της ενδοοικογενειακής βίας που φτάνει μέχρι και τη δολοφονία γυναικών φουντώνουν μέσα από τη βία που γεννά η εκμεταλλευτική κοινωνία. Είναι η εργασιακή ζούγκλα, το 13ωρο, ο μισθός πείνας, η έλλειψη προστασίας του γυναικείου οργανισμού και της μητρότητας, η εμπορευματοποίηση της υγείας, της φροντίδας των παιδιών, των ΑμΕΑ, των χρονίως πασχόντων, των ηλικιωμένων κ.ά που στρώνουν το έδαφος για να αναπαραχθούν σάπιες ιδέες και συμπεριφορές.
Απαιτούμε ολόπλευρη οικονομική, συμβουλευτική, νομική προστασία των κακοποιημένων γυναικών και των παιδιών τους με αποκλειστική ευθύνη του κράτους. Την ώρα που οι Δομές θα έπρεπε να είναι πολλαπλάσιες, πλήρως στελεχωμένες με μόνιμο προσωπικό, η κυβέρνηση ανακοινώνει ότι από το 2027 όλες οι υπηρεσίες των κοινωνικών δομών τσεκουρώνονται, απαγορεύεται πλέον η δημιουργία νέων δομών καταπολέμησης της βίας κατά των γυναικών, ενώ οι υφιστάμενες συνεχίζονται έως το 2029 με σταδιακή απομείωση των ευρωπαϊκών πόρων. Άλλωστε, αποτελεί κοινή ομολογία της κυβέρνησης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης πως ο κρατικός προϋπολογισμός καρατομείται για να εξυπηρετήσει τα πολεμικά σχέδια και εξοπλισμούς σε βάρος των λαϊκών συμφερόντων.
Η ελπίδα βρίσκεται στον δρόμο της ανατροπής της γυναικείας ανισοτιμίας και της πολύμορφης βίας, σε σύγκρουση με το σύστημα που τις αναπαράγει. Να γίνει κάθε χώρος δουλειάς, σπουδών, η κάθε γειτονιά, κυψέλη οργάνωσης και αλληλεγγύης για κάθε γυναίκα, ώστε να βρει τη δύναμη να διεκδικήσει μαχητικά τα δικαιώματά της, την ίδια τη ζωή».
