Ξεκινώντας την τοποθέτησή της η Μαρία Αραχωβίτη επισήμανε το γεγονός ότι από την πλευρά των εναγόντων στοχοποιήθηκε και στήθηκε ένα ολόκληρο κατηγορητήριο ενάντια στο σύνολο του έργου και όχι μόνο στο κομμάτι του που αφορά την κοπή των δέντρων. Και συνέχισε απευθυνόμενη στα μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου: «Ποιο συμφέρον έχει προτεραιότητα να υπηρετήσουμε; Των 50 που προσέφυγαν και του ενός που νομιμοποιήθηκε; Ή των 15.000 που υπέγραψαν υπέρ της ολοκλήρωσης του έργου ώστε να έρθουν οι συγκλονιστικές φωτογραφίες των 200 εκτελεσμένων κομμουνιστών την Πρωτομαγιά του 1944 στο φυσικό τους χώρο και να εκτεθούν στον ανακαινισμένο χώρο των πρώην γραφείων; Ή των μαζικών φορέων της πόλης μας που εκπροσωπούν χιλιάδες και έβγαλαν ανακοινώσεις στήριξης, διαδήλωσαν έξω από το δικαστήριο μαζί μας για την υπεράσπιση του έργου και σήμερα κατέθεσαν σχετικά ψηφίσματα; Έχουμε καθαρό ότι δεν έχουμε απέναντί μας αυτούς που προσέφυγαν κατά του έργου. Το Σκοπευτήριο είναι «φιλέτο», υπάρχουν συμφέροντα που το ορέγονται. Και η απαξίωση αποτελεί το «ιδανικό όχημα» για την έλευση του επίδοξου «επενδυτή».
Τι κάναμε ως Δημοτική Αρχή αυτά τα 2 χρόνια; Κρατήσαμε ένα έργο που παραλάβαμε καταδικασμένο, ζωντανό και κινηθήκαμε με επίκεντρο την ολοκλήρωσή του γιατί είναι το κορυφαίο έργο πνοής για την πόλη μας:
Α. Εξαιρέσαμε τα 2 κτίσματα από τον δασικό χαρακτηρισμό που λανθασμένα είχαν λάβει, προσκομίζοντας τα νομιμοποιητικά τους στοιχεία στην επιτροπή δασικών αντιρρήσεων.
Β. Καταφέραμε να προχωρήσουμε σε υποκατάσταση του προηγούμενου αναδόχου παρά τα εμπόδια, που μετά από αυτήν την δικαστική έκθεση του έργου δεν ήθελε να συνεχίσει να το εκτελεί και μάλιστα με δεδομένο ένα ασφυκτικό χρονοδιάγραμμα 1 έτους που ήταν άστοχο από κάθε τεχνική άποψη.
Γ. Εξασφαλίσαμε ότι δεν επηρεάζεται ο διαγωνισμός του έργου και η χρηματοδότηση από αυτές τις εξελίξεις με πολιτικές παρεμβάσεις του Δημάρχου.
Δ. Καλύψαμε μια σειρά κενών που δημιουργούσαν σοβαρά εμπόδια στην εκτέλεση του έργου».
Η Μαρία Αραχωβίτη παρατήρησε ότι «Για ό,τι έχει υλοποιηθεί στο Σκοπευτήριο, υπήρχαν απέναντι τα δικαστήρια και η αστυνομία: Από το μνημείο που μετά το γκρέμισμα της μάντρας και τη μεγάλη κατάληψη πήρε 4 χρόνια να ξεκινήσουν εργασίες, μέχρι τον παιδικό σταθμό που αν είχαν επικρατήσει αυτά που πρόσταζαν τα δικαστήρια, σήμερα 100 παιδάκια δεν θα είχαν σχολείο.
Πρόσθεσε δε ότι «το Σκοπευτήριο είναι καρφί στο μάτι όσων θέλουν το λαό καθηλωμένο να θεωρεί φυσικό φαινόμενο να ματώνει αυτός σήμερα για την ακρίβεια και τον πόλεμο. Γι’ αυτό αιχμή της προπαγάνδας όσων μπαίνουν μπροστά να πολεμήσουν το έργο από νέα θέση σήμερα είναι η αλλαγή του χαρακτήρα του με προκάλυμμα την υπεράσπιση του περιβάλλοντος».
Και κατέληξε: «Το Σκοπευτήριο δεν είναι δάσος. Είναι ιστορικός τόπος. Ο λαός μας μπήκε μπροστά για να επιβάλλει την κήρυξή του από το κράτος το 1984 και δεν θα κάνουμε σε κανέναν τη χάρη να σβήσει ο χαρακτήρας του. Είμαστε τυχεροί που το έχουμε και δεν θα πάμε βήμα πίσω».